Rodzicu Ty też możesz być logopedą…!!! (1)

Sprawność aparatu artykulacyjnego jest istotna dla wyrazistości wypowiedzi naszych dzieci. Wymawianiu poszczególnych dźwięków mowy towarzyszy poruszanie się m.in. warg, języka, podniebienia miękkiego i żuchwy (dolna ruchoma szczęka). 

Gimnastykę aparatu mowy rozpoczynamy od ćwiczeń najprostszych, stopniowo zwiększając ich trudność. Na początku możemy wykorzystać naturalne sytuacje 

  • Po posiłku pozwólmy dziecku wylizać talerz językiem jak kotek. To ćwiczenie bardzo skutecznie gimnastykuje środkową część języka.  
  • Posmarujmy dziecku wargi np. miodem i poprośmy, aby zlizał je dokładnie jak miś czy kotek.  
  • Kiedy dziecko ziewa nie gańmy go, lecz poprośmy, aby ziewnęło jeszcze kilka razy, zasłaniając usta. 
  • Jeśli dziecko dostało lizaka zaproponujmy mu, aby lizało go unosząc czubek języka ku górze. 
  • Przy porannym i wieczornym myciu zębów zaproponujmy dziecku liczenie zębów lub witanie się z nimi w ten sposób, aby czubek języka dotknął każdego zęba osobno.  
  • Podczas rysowania poprośmy dziecko, aby narysowało językiem kółko (dookoła warg) lub kreseczki (od jednego do drugiego kącika ust).  
  • Dmuchanie na talerz z ciepłą zupą, chuchanie na zmarznięte dłonie, cmokanie, żucie pokarmów, kląskanie a nawet wystawianie języka to też ćwiczenia aparatu artykulacyjnego.  

Ćwiczenia staramy się urozmaicać, prowadzić w formie zabawowej, szczególnie dla dzieci młodszych. Na początku możemy ćwiczyć zdzieckiem przed lustrem. Potem można wykorzystywać każdą nadarzającą się okazję: spacer, jazdę samochodem czy drogę do przedszkola.  

Dzieci starsze, które posiadają już zęby mogą ćwiczyć mięśnie artykulacyjne poprzez jedzenie twardych pokarmów: surowa marchewka, jabłko, skórka chlebaogórki, papryka, kalarepa, rzodkiewki… 

Podając odpowiednie pokarmy stymulujemy gryzienie i żucie, które pełnią rolę całkiem naturalnego ćwiczenia o charakterze logopedycznym… 

RODZICU PAMIĘTAJ! Efektywność ćwiczeń możliwa jest tylko poprzez wielokrotne powtarzanie. 

dr Anna Ziółkowska 

Źródło: www.logopedia.net.pl  oraz doświadczenia własne 

Dr Anna Ziółkowska

Dr Anna Ziółkowska

Pedagog, logopeda, neurologopeda, terapeuta pedagogiczny, oligofrenopedagog, terapeuta ręki, trener TUS, specjalista WWRD, mediator rówieśniczy, szkolny, oświatowy.

Od 2001 roku pracuje z dziećmi i dla dobra dzieci. Reprezentuje nurt spojrzenia na dziecko, którym jest komplementarne wspomaganie rozwoju.